චිලී හි රජය සහ දේශපාලනය

චිලී රාජ්‍යයේ වත්මන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව 1980 දී ජේම් ගුස්මාන් විසින් කෙටුම්පත් කරන ලද අතර පසුව එම වසරේ සැප්තැම්බර් මාසයේදී සමහර නිරීක්ෂකයින් විසින් "ඉතා අක්‍රමවත්" ලෙස සලකනු ලැබූ ජාතික ජනමත විචාරණයක් හරහා අනුමත කරන ලදී. එය 1981 මාර්තු මාසයේදී බලාත්මක විය. 1988 ජනමත විචාරණයෙන් පිනෝචේ පරාජයට පත්වීමෙන් පසු, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ අනාගත සංශෝධන සඳහා විධිවිධාන ලිහිල් කිරීම සඳහා ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කරන ලදී. 2005 සැප්තැම්බර් මාසයේදී, ජනාධිපති රිකාඩෝ ලාගෝස් කොංග්‍රසය විසින් සම්මත කරන ලද ව්‍යවස්ථාමය සංශෝධන කිහිපයකට අත්සන් කළේය. පත් කරන ලද සෙනෙට් සභිකයින්ගේ සහ සෙනෙට් සභිකයින්ගේ ජීවිත කාලය පුරාම තනතුරු ඉවත් කිරීම, සන්නද්ධ හමුදාවන්හි ප්‍රධාන අණදෙන නිලධාරීන් ඉවත් කිරීමට ජනාධිපතිවරයාට බලය ලබා දීම සහ ජනාධිපති ධුර කාලය වසර හයේ සිට හතර දක්වා අඩු කිරීම මෙයට ඇතුළත් වේ.

චිලී රාජ්‍යයේ අධිකරණය ස්වාධීන වන අතර එයට අභියාචනාධිකරණයක්, හමුදා අධිකරණ පද්ධතියක්, ව්‍යවස්ථාමය විනිශ්චය සභාවක් සහ චිලී රාජ්‍යයේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ඇතුළත් වේ. 2005 ජුනි මාසයේදී චිලී රාජ්‍යය එහි අපරාධ යුක්ති විනිශ්චය පද්ධතියේ රටපුරා ප්‍රතිසංස්කරණයක් සම්පූර්ණ කළේය. මෙම ප්‍රතිසංස්කරණය මගින් විමර්ශන ක්‍රියාදාමයන් එක්සත් ජනපදය වැනි පොදු නීති අධිකරණ බල ප්‍රදේශවලට වඩා වැඩි සමානකමක් ඇති විරුද්ධවාදී ක්‍රමයක් සමඟ ප්‍රතිස්ථාපනය කර ඇත.

1989 සහ 2013 අතර පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ සඳහා ද්විමාන ක්‍රමය භාවිතා කරන ලද අතර, එය බහුතර නොවන දේශපාලන කණ්ඩායම් බැහැර කිරීමේ වියදමින් බහුතර දේශපාලන කණ්ඩායම් දෙකක් - Concertación සහ Alliance - පිහිටුවීම ප්‍රවර්ධනය කළේය. මෙම ක්‍රමයේ විරුද්ධවාදීන් 2015 දී 2017 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ සිට ක්‍රියාත්මක වන මධ්‍යස්ථ සමානුපාතික මැතිවරණ ක්‍රමයක් අනුමත කළ අතර එමඟින් නව පක්ෂ සහ සන්ධානවලට ඇතුළුවීමට ඉඩ සැලසේ. චිලී කොංග්‍රසයට ආසන 50 ක සෙනෙට් සභාවක් සහ සාමාජිකයින් 155 දෙනෙකුගෙන් යුත් නියෝජිත මණ්ඩලයක් ඇත. සෙනෙට් සභිකයින් වසර අටක් සඳහා අස්ථාවර වාර ගණනක් සේවය කරන අතර, සෑම වසර 4 කට වරක් නියෝජිතයින් තෝරා පත් කර ගනු ලැබේ. පසුගිය කොංග්‍රස් මැතිවරණය 2021 නොවැම්බර් 21 වන දින ජනාධිපතිවරණ සමගාමීව පැවැත්විණි. කොංග්‍රසය පිහිටා ඇත්තේ සන්තියාගෝ අගනුවරට බටහිරින් කිලෝමීටර් 140 ක් පමණ (සැතපුම් 90) ක් පමණ දුරින් පිහිටි වල්පරයිසෝ වරාය නගරයේ ය.

චිලියේ පවතින ප්‍රධාන දේශපාලන සන්ධාන වන්නේ:

රජය:

• අප්‍රූබෝ ඩිග්නිඩාඩ් (අභිමානය අනුමත කිරීම) යනු 2021 චිලී ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සම්මේලන මැතිවරණයෙන් ආරම්භ වූ වාමාංශික සන්ධානයකි. එම මැතිවරණයේ සාර්ථකත්වයෙන් පසු, එය ජනාධිපති ප්‍රාථමික තරඟ පැවැත්වූ අතර, එහි දී ගේබ්‍රියෙල් බොරික් (CS, FA) ජයග්‍රාහකයා විය. එය චිලී කොමියුනිස්ට් පක්ෂය සහ අනෙකුත් වාමාංශික පක්ෂ විසින් පිහිටුවන ලද ෆ්‍රෙන්ට් ඇම්ප්ලියෝ (පුළුල් පෙරමුණ) සහ චිලී ඩිග්නෝ (වටිනා චිලී) සන්ධානය විසින් පිහිටුවනු ලැබේ.
• ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදය යනු මධ්‍ය-වාම සන්ධානයක් වන අතර, ව්‍යවස්ථාදායක එකමුතු සන්ධානයේ අනුප්‍රාප්තිකයා වන අතර, එයම කොන්සර්ටේෂන් සන්ධානයේ අනුප්‍රාප්තිකයෙකි - එය 1988 ජනමත විචාරණයේදී "නැත" විකල්පයට සහාය දුන් අතර පසුව 1990 සිට 2010 දක්වා රට පාලනය කළේය. මෙම ගිවිසුම සමාජවාදී, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සඳහා, රැඩිකල් සහ ලිබරල් පක්ෂ විසින් පිහිටුවන ලදී.

විපක්ෂය:

• චිලී වමෝස් (අපි චිලී යමු) යනු රෙනොවේෂන් නැෂනල් (ජාතික අලුත් කිරීම), යුනියන් ඩිමොක්‍රටා ඉන්ඩිපෙන්ඩෙන්ටේ (ස්වාධීන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සංගමය) සහ එවොපොලි යන පක්ෂ විසින් පිහිටුවන ලද ලිබරල් ගතානුගතිකවාදයේ මූලයන් සහිත මධ්‍ය-දක්ෂිණාංශික සන්ධානයකි. එහි මූලාරම්භය ඇත්තේ 1988 ජනමත විචාරණයේදී "ඔව්" විකල්පයට සහාය දුන් ප්‍රධාන පක්ෂ විසින් පිහිටුවන ලද සන්ධාන සන්ධානයෙනි, නමුත් එතැන් සිට එය විවිධ නම් භාවිතා කර ඇත. එය සෙබස්තියන් පිනේරාගේ පළමු සහ දෙවන රජය තුළ පාලක සන්ධානය විය, (2010–2014) සහ (2018–2022).

ජාතික කොංග්‍රසයේ, චිලී වාමෝස් හි නියෝජිතයින් 52 ක් සහ සෙනෙට් සභිකයින් 24 ක් සිටින අතර, අප්‍රියුබෝ ඩිග්නිඩාඩ් හි පාර්ලිමේන්තු කණ්ඩායම නියෝජිතයින් 37 ක් සහ සෙනෙට් සභිකයින් 6 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත වේ. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදය යනු නියෝජිතයින් 30 ක් සහ සෙනෙට් සභිකයින් 13 ක් සිටින තුන්වන දේශපාලන බලවේගයයි. පාර්ලිමේන්තු නියෝජනයක් ඇති අනෙකුත් කණ්ඩායම් වන්නේ රිපබ්ලිකන් පක්ෂය (නියෝජිතයින් 15 ක් සහ සෙනෙට් සභිකයින් 1 ක්), ක්‍රිස්තියානි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂය (නියෝජිතයින් 8 ක් සහ සෙනෙට් සභිකයින් 5 ක්), මහජන පක්ෂය (නියෝජිතයින් 8 ක්) සහ සන්ධානයකින් පිටත ස්වාධීන (නියෝජිතයින් 5 ක් සහ සෙනෙට් සභිකයින් 1 ක්) ය.

විදේශ සබඳතා

නිදහසෙන් පසු මුල් දශකවල සිට, චිලී සෑම විටම විදේශ කටයුතු සඳහා ක්‍රියාකාරී මැදිහත්වීමක් කර ඇත. 1837 දී, පැසිෆික් වෙළඳ මාර්ගවල ප්‍රමුඛත්වය සඳහා පේරු හි කැලාඕ වරායේ ආධිපත්‍යයට රට ආක්‍රමණශීලී ලෙස අභියෝග කළ අතර, පේරු සහ බොලිවියාව අතර කෙටි කාලීන සන්ධානය වූ පේරු-බොලිවියානු සම්මේලනය (1836–39) කොන්ෆෙඩරේෂන් යුද්ධයේදී පරාජය කළේය. යුද්ධය පැසිෆික් කලාපයේ බලය බෙදා හරින අතරතුර සම්මේලනය විසුරුවා හැරියේය. දෙවන ජාත්‍යන්තර යුද්ධයක් වන පැසිෆික් යුද්ධය (1879–83), චිලියේ කලාපීය භූමිකාව තවදුරටත් වැඩි කළ අතර එහි භූමියට සැලකිය යුතු ලෙස එකතු කළේය.

19 වන සියවසේදී, චිලීහි වාණිජ සබඳතා ප්‍රධාන වශයෙන් බ්‍රිතාන්‍යය සමඟ වූ අතර එය චිලී නාවික හමුදාව හැඩගැස්වීමට උපකාරී විය. ප්‍රංශය චිලීහි නීති සහ අධ්‍යාපන පද්ධති කෙරෙහි බලපෑම් කළ අතර, 20 වන සියවස ආරම්භයේදී සමෘද්ධිමත් වසරවලදී ප්‍රංශ විලාසිතාවේ ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය අගනුවර ආධිපත්‍යය දැරීය. ජර්මානු බලපෑම ප්‍රෂියානුවන් විසින් හමුදාව සංවිධානය කිරීම සහ පුහුණු කිරීම තුළින් ඇති විය.

19 වන සියවසේ අග භාගයේ සිට, චිලී හමුදා සහ විදේශ ප්‍රතිපත්තිය උපරිම අසල්වැසි කල්පිතය මගින් හැඩගස්වා ඇති අතර, එහි සඳහන් වන්නේ අසල්වැසියෙකු සමඟ ගැටුමක් ඇති වුවහොත්, අනෙක් දෙක චිලීට එරෙහිව එක්වනු ඇති බවයි. මෙම සලකා බැලීම චිලී ඓතිහාසිකව ශක්තිමත් මිලිටරි වැළැක්වීමක් අනුගමනය කිරීමට; අසල්වැසියන් සමඟ සමබර ද්විපාර්ශ්වික සබඳතා; සහ කලාපයෙන් පිටත රටවල් සමඟ ශක්තිමත් සබඳතා අනුගමනය කිරීමට හේතු වී තිබේ.

1945 ජුනි 26 වන දින, කැලිෆෝනියාවේ සැන් ෆ්‍රැන්සිස්කෝ හි එක්සත් ජාතීන්ගේ ප්‍රඥප්තියට අත්සන් තැබූ රටවල් 50 අතරට චිලී එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරම්භක සාමාජිකයෙකු ලෙස සහභාගී විය. 1973 හමුදා කුමන්ත්‍රණයත් සමඟ, චිලී රාජ්‍යය පුළුල් මානව හිමිකම් උල්ලංඝනයන් හේතුවෙන් දේශපාලනිකව හුදකලා විය.

1990 දී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට නැවත පැමිණීමෙන් පසු, චිලී රාජ්‍යය ජාත්‍යන්තර දේශපාලන ක්ෂේත්‍රයේ ක්‍රියාකාරී සහභාගිවන්නෙකු වී ඇත. චිලී රාජ්‍යය 2005 ජනවාරි මාසයේදී එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ වසර දෙකක ස්ථිර නොවන තනතුරක් සම්පූර්ණ කළේය. චිලී ජාතිකයෙකු වන ජෝස් මිගෙල් ඉන්සුල්සා 2005 මැයි මාසයේදී ඇමරිකානු රාජ්‍ය සංවිධානයේ මහලේකම්වරයා ලෙස තේරී පත් වූ අතර 2009 දී නැවත තේරී පත් වූ අතර ඔහුගේ තනතුර තහවුරු විය. චිලී දැනට ජාත්‍යන්තර පරමාණුක බලශක්ති ඒජන්සියේ (IAEA) පාලක මණ්ඩලයේ සේවය කරන අතර, 2007-2008 මණ්ඩලයේ සභාපතිවරයා වන්නේ IAEA හි චිලී තානාපති මිලෙන්කෝ ඊ. ස්කොක්නික් ය. රට එක්සත් ජාතීන්ගේ ආයතන පවුලේ ක්‍රියාකාරී සාමාජිකයෙකු වන අතර එක්සත් ජාතීන්ගේ සාම සාධක කටයුතුවලට සහභාගී වේ. එය 2011 දී වසර තුනක කාලයක් සඳහා එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ සාමාජිකයෙකු ලෙස නැවත තේරී පත් විය. 2013 දී එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ ස්ථිර නොවන ආසන පහෙන් එකකට ද එය තේරී පත් විය. 2002 දී චිලී රාජ්‍යය ඇමරිකානු ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශ රැස්වීම සහ 2004 දී APEC සමුළුව සහ ඒ ආශ්‍රිත රැස්වීම් පැවැත්වීය. 2005 අප්‍රේල් මාසයේදී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ප්‍රජා අමාත්‍යාංශ රැස්වීම සහ 2007 නොවැම්බර් මාසයේදී ඉබෙරෝ-ඇමරිකානු සමුළුව ද පැවැත්වීය. මර්කෝසූර් හි සහකාර සාමාජිකයෙකු සහ APEC හි පූර්ණ සාමාජිකයෙකු වන චිලී ජාත්‍යන්තර ආර්ථික ගැටළු සහ අර්ධගෝලීය නිදහස් වෙළඳාමේ ප්‍රධාන ක්‍රීඩකයෙකු වී ඇත.

හමුදා

චිලී රාජ්‍යයේ සන්නද්ධ හමුදා ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයා හරහා ජනාධිපතිවරයා විසින් ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන සිවිල් පාලනයට යටත් වේ. සන්නද්ධ හමුදාවල ප්‍රධාන අණ දෙන නිලධාරීන් ඉවත් කිරීමට ජනාධිපතිවරයාට බලය ඇත.

චිලී හමුදාවේ ප්‍රධාන අණ දෙන නිලධාරියා වන්නේ හමුදා ජෙනරාල් ජේවියර් ඉටුරියාගා ඩෙල් කැම්පෝ ය. චිලී හමුදාව 45,000 ක ශක්තිමත් හමුදාවක් වන අතර එය සන්තියාගෝ හි හමුදා මූලස්ථානයක්, එහි භූමිය පුරා අංශ හයක්, රන්කගුවා හි ගුවන් බලකායක් සහ කොලිනා හි විශේෂ බලකා අණදෙන නිලධාරියෙකු සමඟ සංවිධානය වී ඇත. චිලී හමුදාව ලතින් ඇමරිකාවේ වඩාත්ම වෘත්තීය හා තාක්‍ෂණිකව දියුණු හමුදාවන්ගෙන් එකකි.

අද්මිරාල් ජූලියෝ ලීවා මොලිනා 2,500 ක් පමණ සිටින චිලී නාවික හමුදාව මෙහෙයවයි මැරීන් භටයින්. මතුපිට යාත්‍රා 29 කින් සමන්විත බලඇණියේ, මෙහෙයුම් ප්‍රධාන සටන්කරුවන් (ෆ්‍රිගේට්) අටක් පමණක් ඇත. එම නැව් වල්පරයිසෝ හි පිහිටා ඇත. නාවික හමුදාව ප්‍රවාහනය සහ මුර සංචාරය සඳහා තමන්ගේම ගුවන් යානා ක්‍රියාත්මක කරයි; නාවික ප්‍රහාරක හෝ බෝම්බ හෙලන ගුවන් යානා නොමැත. නාවික හමුදාව ටැල්කහුවානෝ හි පිහිටි සබ්මැරීන හතරක් ද ක්‍රියාත්මක කරයි.

ගුවන් හමුදා ජෙනරාල් (තරු හතරේ) ජෝර්ජ් රොජාස් අවිලා 12,500 ක් පමණ සිටින චිලී ගුවන් හමුදාවේ ප්‍රධානියා වේ. ඉක්වික්, ඇන්ටොෆගස්ටා, සන්තියාගෝ, පුවර්ටෝ මොන්ට් සහ පුන්ටා අරීනාස් යන ස්ථානවල මූලස්ථානය කර ඇති ගුවන් බලසේනා පහක් අතර ගුවන් වත්කම් බෙදා හරිනු ලැබේ. ගුවන් හමුදාව ඇන්ටාක්ටිකාවේ කිං ජෝර්ජ් දූපතේ ගුවන් කඳවුරක් ද ක්‍රියාත්මක කරයි. දශක ගණනාවක එක්සත් ජනපද විවාදයෙන් සහ විකිණීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් පසු 2007 මාර්තු මාසයේදී එක්සත් ජනපදයෙන් මිලදී ගත් F-16 යානා දහයෙන් අවසාන දෙක ගුවන් හමුදාව භාර දුන්නේය. 2007 දී චිලී නෙදර්ලන්තයෙන් ප්‍රතිසංස්කරණය කරන ලද බ්ලොක් 15 F-16 යානා ගණනාවක් ද භාර දුන් අතර එමඟින් ලන්දේසීන්ගෙන් මිලදී ගත් මුළු F-16 යානා සංඛ්‍යාව 18 දක්වා ඉහළ ගියේය.

1973 සැප්තැම්බර් මාසයේ හමුදා කුමන්ත්‍රණයෙන් පසු, චිලී ජාතික පොලිසිය (කැරබිනෙරෝස්) ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයට ඇතුළත් කරන ලදී. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රජය නැවත පැමිණීමත් සමඟ, පොලිසිය අභ්‍යන්තර කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ මෙහෙයුම් පාලනය යටතේ තබා ඇති නමුත් ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයේ නාමික පාලනය යටතේ පැවතුනි. චිලී රාජ්‍යය පුරා නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීම, රථවාහන කළමනාකරණය, මත්ද්‍රව්‍ය මර්දනය, දේශසීමා පාලනය සහ ත්‍රස්තවාදයට එරෙහිව කටයුතු කිරීම සඳහා වගකිව යුතු පිරිමින් සහ කාන්තාවන් 40,964 දෙනෙකුගෙන් යුත් ජාතික පොලිස් බලකායේ ප්‍රධානියා ජෙනරාල් ගුස්ටාවෝ ගොන්සාලෙස් ජූරේ ය.

2017 දී චිලී න්‍යෂ්ටික අවි තහනම් කිරීම පිළිබඳ එක්සත් ජාතීන්ගේ ගිවිසුමට අත්සන් තැබීය.

2024 ගෝලීය සාම දර්ශකයට අනුව චිලී ලොව 64 වන සාමකාමීම රට වේ.

පරිපාලන අංශ

1978 දී චිලී රාජ්‍යය පරිපාලනමය වශයෙන් කලාපවලට බෙදා ඇති අතර, 1979 දී පළාත්වලට බෙදා ඇති අතර මේවා කොමියුනිස්ට් ලෙස බෙදා ඇත. රට තුළ කලාප 16ක්, පළාත් 56ක් සහ කොමියුනිස්ට් 348ක් ඇත.

සන්තියාගෝ මෙට්‍රොපොලිටන් කලාපය හැර, සෑම කලාපයක්ම උතුරේ සිට දකුණට පවරා ඇති නමකින් සහ රෝම ඉලක්කමකින් නම් කරන ලද අතර, එම කලාපයට අංකයක් නොතිබුණි. 2007 දී නව කලාප දෙකක් වන ඇරිකා සහ පරිනකෝටා (XV) සහ ලොස් රියෝස් (XIV) නිර්මාණය කිරීමත්, 2018 දී තුන්වන කලාපයක් වන නූබල් (XVI) නිර්මාණය කිරීමත් සමඟ මෙම අංකනයට එහි මුල් අනුපිළිවෙලෙහි අර්ථය අහිමි විය.

චිලියේ පරිපාලන අංශ
කලාපය	ජනගහනය	ප්‍රදේශය (ව.කි.මී.)	ඝනත්වය	අගනුවර
Arica y Parinacota	224,548	16,873.3	13.40	Arica
Tarapacá	324,930	42,225.8	7.83	Iquique
Antofagasta	599,335	126,049.1	4.82	Antofagasta
Atacama	285,363	75,176.2	3.81	Copiapó
Coquimbo	742,178	40,579.9	18.67	La Serena
Valparaíso	1,790,219	16,396.1	110.75	Valparaíso
Santiago Metropolitan	7,036,792	15,403.2	461.77	Santiago
Libertador General Bernardo O'Higgins	908,545	16,387	54.96	Rancagua
Maule	1,033,197	30,296.1	34.49	Talca
Ñuble	480,609	13,178.5	36.47	Chillán
Biobío	1,556,805	23,890.2	112.08	Concepción
Araucanía	938,626	31,842.3	30.06	Temuco
Los Ríos	380,181	18,429.5	20.88	Valdivia
Los Lagos	823,204	48,583.6	17.06	Puerto Montt
Aysén del General Carlos Ibáñez del Campo	102,317	108,494.4	0.95	Coyhaique
Magallanes and Chilean Antarctica	165,593	132,297.2^(1)	1.26	Punta Arenas
චිලී	17,373,831	756,102.4^(2)	23.24	සන්තියාගෝ

⁽¹⁾චිලී ඇන්ටාක්ටික් ප්‍රදේශය ඇතුළුව, එහි මතුපිට කිලෝමීටර 1,382,554.8 දක්වා ළඟා වේ

⁽²⁾චිලී ඇන්ටාක්ටික් ප්‍රදේශය ඇතුළුව, එහි මතුපිට කිලෝමීටර 2,006,360 දක්වා ළඟා වේ

ජාතික සංකේත

ජාතික මල දකුණු චිලියේ වනාන්තරවල වැඩෙන කොපිහු (ලපජීරියා රෝසියා, චිලී බෙල්ෆ්ලවර්) වේ.

ලාංඡනයේ ජාතික සතුන් දෙදෙනා නිරූපණය කෙරේ: කොන්ඩෝර් (කඳුකරයේ ජීවත් වන ඉතා විශාල පක්ෂියෙකු වන වල්ටර් ග්‍රිෆස්) සහ හියුමුල් (හිපොකැමෙලස් බිසුල්කස්, වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්ව ඇති සුදු වලිග මුවෙකු). එයට පෝර් ලා රාසෝන් ඕ ලා ෆුවර්සා (හේතුවෙන් හෝ බලහත්කාරයෙන්) යන පුරාවෘත්තය ද ඇත.

චිලී ධජය සුදු (ඉහළ) සහ රතු යන සමාන තිරස් පටි දෙකකින් සමන්විත වේ; සුදු පටියේ එසවුම් පැත්තේ කෙළවරේ සුදු පටියට සමාන උසකින් යුත් නිල් පැහැති චතුරස්‍රයක් ඇත; චතුරස්‍රයේ මධ්‍යයේ සුදු පැහැති පස් කොන් තරුවක් ප්‍රගතිය සහ ගෞරවය සඳහා මාර්ගෝපදේශයක් නියෝජනය කරයි; නිල් පැහැය අහස සංකේතවත් කරයි, සුදු පැහැය හිමෙන් වැසී ගිය ඇන්ඩීස් සඳහා වන අතර රතු පැහැය නිදහස ලබා ගැනීම සඳහා වැගිරුණු රුධිරය නියෝජනය කරයි. චිලී ධජය ටෙක්සාස් ධජයට සමාන ය, නමුත් චිලී ධජය අවුරුදු 21 ක් පැරණි ය. කෙසේ වෙතත්, ටෙක්සාස් ධජය මෙන්, චිලී ධජය ද එක්සත් ජනපද ධජයට අනුව නිර්මාණය කර ඇත.

යොමු කිරීම්

1. Aislinn Laing; Fabian Cambero (25 October 2020). "Polls open in Chile for historic constitutional plebiscite". Reuters. 30 October 2020 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 25 October 2020.
2. Hudson, Rex A., ed. (1995). "Chile: A Country Study". GPO for the Library of Congress. 25 June 2015 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්‍රවේශය 27 February 2005.
3. "Chile scraps Pinochet-era system". BBC. 16 August 2005. 8 May 2020 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 31 December 2009.
4. "President Lagos: We can make a greater effort to make yesterday's and today's trials equally just". Chilean Government. 23 April 2008 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී.
5. Humberto Julio Reyes, General de Brigada (3 November 2022). "Disuasión y estrategia en la crisis de 1978". Unofar. සම්ප්‍රවේශය 22 March 2025.
6. Álvaro Nicolás Cuadra Roos (2024). Breve historia de las fronteras de Chile (PDF). Universidad de Chile.
7. Cristián Garay Vera (2009). "Buscando la Certidumbre. Chile, su Seguridad y sus Vecinos". UNISCI Discussion Papers. 21. ISSN 1696-2206.
8. González, Javier M. (21 December 2023). "Diciembre de 1978, una Navidad al borde de la guerra entre Chile y Argentina". Nueva Tribuna. සම්ප්‍රවේශය 22 March 2025.
9. "1978: el año en que vivimos en peligro". Interferencia. 23 December 2018. සම්ප්‍රවේශය 22 March 2025.
10. "Conflicto del Beagle: las inéditas imágenes de un diciembre tenso". La Tercera. 1 December 2018. සම්ප්‍රවේශය 22 March 2025.
11. "Founding Member States". United Nations. 4 July 2019 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්‍රවේශය 14 September 2019.
12. "Chile". United Nations. 14 September 2019 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්‍රවේශය 14 September 2019.
13. "Election (13 May 2010) Human Rights Council". 64th Session. United Nations General Assembly. 30 June 2017 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 28 June 2017.
14. "Chad, Chile, Lithuania, Nigeria and Saudi Arabia were elected to serve on the UN Security Council". United Nations. 17 October 2013. 20 October 2013 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 17 October 2013.
15. "Development and Breakdown of Democracy, 1830–1973". Country Studies. Library of Congress. 31 March 1994. 9 July 2011 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 21 April 2009.
16. "Almirante Julio Leiva Nuevo Comandante en Jefe de la Armada". Ministry of Defence of Chile. 24 September 2017 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්‍රවේශය 10 January 2018.
17. "The National Fleet". Chilean Navy. 10 June 2007 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්‍රවේශය 30 May 2014.
18. "Submarine Force". 10 June 2007 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්‍රවේශය 14 July 2013.
19. "Carabineros de Chile". 24 October 2007. 12 March 2012 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්‍රවේශය 13 July 2013.
20. "Chapter XXVI: Disarmament – No. 9 Treaty on the Prohibition of Nuclear Weapons". United Nations Treaty Collection. 7 July 2017. 6 August 2019 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 19 August 2019.
21. "2024 Global Peace Index" (PDF). 19 August 2024 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත (PDF). සම්ප්‍රවේශය 16 August 2024.
22. Ministerio del Interior (10 October 1978). "Decreto ley 2339 de 1978". 29 January 2012 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 28 June 2011.
23. Ministerio del Interior (26 October 1979). "Decreto ley 2867 de 1979". 10 September 2011 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 20 March 2011.
24. Ministerio del Interior (26 October 1979). "Decreto ley 2868 de 1979". 10 September 2011 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 20 March 2011.
25. Ministerio del Interior (5 April 2007). "Ley 20174 de 2007". 10 September 2011 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 20 March 2011.
26. Ministerio del Interior (11 April 2007). "Ley 20175 de 2007". 10 September 2011 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 20 March 2011.
27. Instituto Nacional de Estadísticas (18 March 2008). División político-administrativa y censal, 2007 (PDF). Instituto Nacional de Estadísticas. p. 12. ISBN 978-956-7952-68-7. 9 October 2022 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත (PDF). සම්ප්‍රවේශය 27 February 2013.
28. "Resutados Censo 2017" (PDF). National Statistics Institute. 1 January 2018. 9 October 2022 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත (PDF). සම්ප්‍රවේශය 18 January 2017.
29. "Chile flag and description". Worldatlas.com. 18 July 2011 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 1 August 2011.