සමෝරා-චින්චිපේ පළාත, ඉක්වදෝරය

සැමෝරා චින්චිපේ (ස්පාඤ්ඤ pronunciation: [saˈmoɾa tʃinˈtʃipe] ), සැමෝරා චින්චිපේ පළාත යනු ඉක්වදෝර ජනරජයේ පළාතක් වන අතර එය ඇමසන් ද්‍රෝණියේ ගිනිකොන දෙසින් පිහිටා ඇති අතර එය උතුරින් අසුවේ සහ මොරෝනා සන්තියාගෝ යන ඉක්වදෝර පළාත් සමඟත්, බටහිරින් ලෝජා සහ අසුවේ සමඟත්, නැගෙනහිරින් සහ දකුණින් පේරු සමඟත් මායිම් බෙදා ගනී. පළාත ආසන්න වශයෙන් 10,559 ක භූමි ප්‍රමාණයකින් සමන්විත වේ. කිලෝමීටර² ක් පුරා පැතිරී ඇති අතර එය අද්විතීය කඳුකර භූ විෂමතාවයකින් වැසී ඇති අතර එමඟින් එය අවට ඇමසෝනියානු පළාත්වලින් කැපී පෙනෙන ලෙස වෙන්කර හඳුනා ගනී. සැමෝරා-චින්චිප් එහි පතල් කර්මාන්තය ; පොහොසත් පුරාවිද්‍යාත්මක උරුමයක් ඇති ස්වදේශික ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් ; එහි ජෛව විවිධත්වය ; සහ එහි සුන්දරත්වය සඳහා ප්‍රසිද්ධ දිය ඇලි ගණනාවක් ඇතුළුව එහි නිකේතනය සහ සංචාරක ආකර්ෂණයන් මගින් සංලක්ෂිත වන අතර බොහෝ දුරට හඳුනාගෙන ඇත. පළාත එහි නම ලබාගෙන ඇත්තේ සැමෝරා සහ චින්චිප් කැන්ටන් වල නිලධාරිවාදී විලයනයෙන් ය. පළාත් අගනුවර වන්නේ සැමෝරා නගරයයි.

ඉතිහාසය

මෙම කලාපයේ මිනිස් වාසස්ථාන අවම වශයෙන් ක්‍රි.පූ. 4500 දක්වා දිවෙන බවට සැලකෙන අතර, එය මායෝ-චින්චිප් සංස්කෘතික සංකීර්ණයේ පදනම් විය. 1548 දී පමණ, ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් කලාපයේ ආදිවාසී ජනතාව සමඟ ඔවුන්ගේ පළමු සම්බන්ධතාවය ඇති කර ගත්හ. 1549 ඔක්තෝම්බර් 4 වන දින, හර්නාන්ඩෝ ද බරහෝනා, ඇලොන්සෝ ද මර්කැඩිලෝ සහ හර්නාන්ඩෝ ද බෙනවෙන්ටේ සමඟ එක්ව සැමෝරා ඩි ලොස් ඇල්කේඩ්ස් නගරය ආරම්භ කළේය. ඔවුන්ගේ පැමිණීමෙන් වසර පනහකට පසු, ෂුවාර් කැරැල්ල නිසා ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් නගරයෙන් පලවා හරින ලදී. 1850 දී, ජනපදිකයන් පිරිසක් විසින් සැමෝරා ඩි ලොස් ඇල්කයිඩ්ස් නගරයේ නටබුන් සොයා ගන්නා ලදී. පළමු සුදු සහ මිශ්‍ර වාර්ගික පදිංචිකරුවන් පළාතට පැමිණියේ කවදාද යන්න නිශ්චිතවම තහවුරු කළ නොහැකි නමුත් පැරණිතම සත්‍යාපනය කළ හැකි දත්තවලින් පෙනී යන්නේ 1840 ගණන්වල අගභාගයේදී, චින්චිපේ ගංගා ද්‍රෝණියේ නූතන ඉක්වදෝරයේ සහ පේරුහි ලෝජා පළාතෙන් පැමිණෙන ජනතාව දැනටමත් වාසය කර ඇති බවයි. ඉක්වදෝරයේ අසුවේ පළාතේ සිට සරගුරෝස් සහ මිශ්‍ර ජාතීන් පැමිණි යකුම්බි කැන්ටන් වෙත සංක්‍රමණය ද සිදු විය. ස්පාඤ්ඤ යටත් විජිත සමයේදී, 1743 ගවේෂණයකදී ප්‍රංශ භූගෝල විද්‍යාඥයෙකු සහ ගණිතඥයෙකු වන චාල්ස් මාරි ඩි ලා කොන්ඩමයින් වැනි ගවේෂකයින් කිහිප දෙනෙකු එම ප්‍රදේශය සමීක්ෂණය කළහ. 1781 දී, රන් නිධි සූරාකෑමට ආකර්ෂණය වූ ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් එම ප්‍රදේශයේ ජනපදකරණය සඳහා දෙවන උත්සාහයක් ගත් නමුත්, ස්වදේශිකයන් කෙරෙහි ආධිපත්‍යය දැරීමට ඔවුන්ට නොහැකි විය.

1921 මාර්තු 12 වන දින දක්වා, සුදු සහ මිශ්‍ර වාර්ගික පදිංචිකරුවන් විසින් සැමෝරා ලෙස හඳුන්වන වත්මන් ජනාවාස ස්ථිරවම නැවත ස්ථාපිත කරන ලද්දේ නැත. යටත් විජිතකරණය සඳහා බොහෝ පෙර උත්සාහයන් දැරූ නමුත්, ඒ සෑම එකක්ම ෂුවාර් ජනයාගේ ප්‍රතිරෝධය හේතුවෙන් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද අතර, කතෝලික පල්ලිය සැමෝරාහි අපෝස්තලික විකරියේට් ආරම්භ කරන ලදී. 1911 දී, සැමෝරා පල්ලිය ඔරියන්ටේ පළාතේ සැමෝරා කැන්ටනයේ කැන්ටනල් ප්‍රධානියා බවට පත්විය. 1920 දෙසැම්බර් 15 වන දින සන්තියාගෝ-සමෝරා පළාත නිර්මාණය කරන ලදී. එය චින්චිප්, මැකස්, මොරෝනා සහ සැමෝරා කැන්ටන් වලින් සමන්විත විය. චින්චිපේ සහ සැමෝරා කැන්ටන් එක බැගින් පල්ලි තුනකින් සමන්විත විය. 1921 ජනවාරි 5 වන දින, සන්තියාගෝ-සමෝරා පළාත සඳහා යකුම්බි කැන්ටන් නිර්මාණය කරන ලදී.

1941 ජූලි 5 වන දින, පේරු විසින් ඉක්වදෝරය ආක්‍රමණය කරන ලද අතර, පළාතේ ජනාකීර්ණ නොවූ භූමි ප්‍රදේශයෙන් කොටසක් මතභේදයට තුඩු දුන්නේය. පේරු සහ ඉක්වදෝරයේ විදේශ අමාත්‍යවරුන් අතර ( එක්සත් ජනපදය, බ්‍රසීලය, චිලී සහ ආර්ජන්ටිනාව "ඇපකරුවන්" ලෙස සහභාගී වෙමින්) සටන් විරාමයක් ඇති කර ගත් අතර එය රියෝ ප්‍රොටෝකෝලය අත්සන් කිරීමත් සමඟ අවසන් විය. මෙම ගිවිසුම මගින් ඉක්වදෝරය සහ පේරු අතර පැවති යුද තත්ත්වය නිල වශයෙන් අවසන් කරන ලද අතර, ඉක්වදෝරයේ එල් ඔරෝ, ලෝජා සහ සැමෝරා-චින්චිප් යන පළාත්වලින් කොටසක් පේරු ආක්‍රමණය යටතේ තැබීය. 1941 යුද්ධයෙන් පසු, ලෝජා පළාතේ නියඟය හේතුවෙන් දුප්පත් ගොවීන් සහ පුරවැසියන් පළාතට බලහත්කාරයෙන් සංක්‍රමණය වීම වේගවත් වූ අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සැමෝරා-චින්චිපේ ප්‍රදේශයේ බොහෝ ප්‍රදේශ ජනාවාස වී තිබූ අතර ඒවා කලින් ජනාවාස නොවීය. සැමෝරා-චින්චිප් පළාත නිර්මාණය කිරීම වසර දොළහක ක්‍රියාවලියක් වූ අතර, එය බොහෝ දුරට ඉක්වදෝරියානු ලෝජා පළාතේ පුරවැසියෙකු වූ බෙන්ජමින් කැරියන්ගේ නොපසුබට උත්සාහයට හේතු වූ අතර, 1953 නොවැම්බර් 10 වන දින, සැමෝරා-චින්චිප් ස්වාධීන පළාතක් ලෙස නම් කරන ලද අතර, ඉක්වදෝරියානු නිල ලේඛනාගාර අංක 360 හි නිකුත් කරන ලද නීතිමය පදයක් මගින් සන්තියාගෝ-සමෝරා පළාතෙන් වෙන් කරන ලදී.

1981 දී, කෝඩිලෙරා ඩෙල් කොන්ඩෝර් හි සෙනෙපා ගඟ සම්බන්ධයෙන් ඇති වූ හමුදා ගැටුමකින් පේරු සමඟ ආතතීන් යළිත් ඇවිළුණි. ගැටුම කේන්ද්‍රගත වූයේ පකිෂා, මායායිකු සහ මැන්චිනාසා යන ප්‍රදේශවල ය. 1995 වන විට ගැටුම නැවත ඇති වූ අතර, 1999 දී ඉක්වදෝරය සහ පේරු අතර සාම ගිවිසුම අත්සන් කිරීමෙන් සමෝරා-චින්චිපේ සහ එහි දකුණු අසල්වැසියා අතර දේශසීමා සමෝච්ඡයන් නිරාකරණය විය.